...Namus Gazı ...

Entrodüksiyon:

Yitik uygarlığı bağrında barındıran kentte,adına ''Namus'' denilen yeşil renkli bir gaz vardı.Çok tatlı,yeşil renkte olan bu gaz,bütün öteki gazlardan çok daha uçucuydu.Şişeler içinde saklanır,ışıksız yerlerde korunur ve ancak artı yirmi bir derece ısıda tutulurdu.Yrmibir dereceden aşağı ısıda Namus gazı'nın rengi açılır ve parlak gün ışığında da bozulurdu.Şişenin tıpası bir saniye açık kalsa Namus gazı hemen uçar,bundan başka da hava ile değinir değinmez alev alev parlayarak yanardı.Çok duyarlı bir madde olan namus'u korumak,anlattığımız bu nedenlerden ötürü çok güçtü.

En değerli madde namustu.Yeryüzünde namustan daha değerli hiç ama hiçbirşey yoktu.Onun için bütün insanlar namusa sahip olmak için çalışır,çabalar,didinirlerdi.

O çağlarda insanlar doğduklarında kendilerine ana-babalarından namus kalmamışsa namussuz olarak doğmuş olurlardı.Ama çalışıp çabalayarak namus sahibi olurlardı.İnsanlar ne denli çalışıp çabalarlar ise o denli namusa sahip olurlardı.Bütün insanların amacı ellerinden geldiğince çalışmak ve namuslarını arttırmaktı.

Ne var ki yeryüzündeki namus ancak belli miktardaydı.Onun değeri bundan ileri geliyordu.Yoksa sürekli üretilse bir değeri kalmazdı.

Namus gazı yarım litrelik,bir litrelik,iki litrelik,beş litrelik binliklerde ve on beş litrelik damacanalarda yani norm üzerinde beş boy kap içinde standadize edilmişti.

Dediğimiz gibi çok duyarlı ve korunması zor olduğundan,birazcık ışık alıp namuslarının rengi attığı için üzüntülerinden intihar edenler çok oluyordu.Gazetelerde sık sık ''Sahip olduğu iki damacana Namus'unun rengi attığı için bir tüccar intihar etti''gibi haberler çıkmaktaydı.Namus yüzünden cinayetlerde oluyordu :

''Şişenin tıpasını açık bırakarak Namusunu uçurduğu için bir adam karısını öldürdü''

''Tıpasındaki aralıktan şişede sızma sonucu havaya değinerek Namusu yanan bir genç kız babasından korkarak on gün önce ayrıldığı evine bir daha dönmemiştir.''

Gazetelerde şu türlü ilanlar çok sık görülüyordu:

''Sevgili eşim,yirmi bir dereceden yüksek ısıya bıraktığı iki binlik namusumuzu bozmuş olduğu için kendisine darılacağım korkusu ile mutlu yuvamızı ve iki yavrumuzu bırakarak gitmiştir.Sevgili eşim yavrularımız anne anne diye ağlıyorlar,seni ben affettim,dön gel mutlu yuvamıza...''

NAMUS GAZI /AZİZ NESİN..