
Uzaklardan bir mektuptan;
O'nu gördüğüm gün
O'nu gördüğüm gün
Sevindiğim en mutlu gün
Kalbim atıyordu durmadan
Saliseler bile geçmiyordu ardından
Ne güzeldi gülümsediği zaman
Çok seviniyordum onu gördüğüm zaman
Ne kadar mutluydum bir bilsen
Tıpkı seni gördüğüm zaman
Acılar başladı kalbimde
Hiç dinmez oldu
Nedenini bilemesemde
Yaşamayı sevsemde
Kimse ile paylaşmak istemezim bu şiiri
Öğretmenimiz yazın deyince
Aklıma hiç bir şey gelmeyince
Ben de yazdım anı yerine şiiri...
Adı Bende Saklı
Yazıları izleyenler bilirler.Evet yanılmadınız.Şiir,aklına mutlu bir anı gelmeyen çocuğun,mutlu anı yerine bana yolladığı bir şiir....
Bu da bir başkasının en kötü günü;
''Zaman su gibi akıp geçiyor acaba acısız bir dünya var mı diye hep sorarım yok.Yok dedikleri o an ben kendimi ölü sanıyorum.Benim kardeşimin gözü haritanın kenarına değdi ve ağlayarak yanıma geldi.Bende onun gözüne baktığım zaman.Ben dedim ki keşke ölseydim de onun gözünü görmeseydim.Gözü bırak gözbebeği yoktu ve şu an'da kardeşim görmüyor.Tek gözle insan yaşanır mı?
İşte bu benim en çok üzüldüğüm olaydı.
Ben işte buna üzüldüm ben keşke ölseydim de bu acıyı görmeseydim.
BENİM SEVİNECEĞİM VE KEYF EDECEĞİM BİR OLAY YOKTU.
Yani çocuğun anlatacak mutlu anısı olmamış.Ben ne diyeyim ki şimdi.Kuş gribi hastalığından kardeşini kaybeden o yöredeki tek çocuğun da mektubu bende...Duyarsız kalınacak gibi değil çocuklar...
Not:Göz yumurta gibi akar.Diyarbakırda 9 saatlik ameliyat ile yerine yerleştirilir.Ama görmez.Doktorlar harita şeridi ile olduğuna inanmaz ve öğretmenin kalme soktuğundan şüphe eder.Soruşturma açılır.Fakat kardeş kardeşi kovalar iken kaza olduğu için sorun olmaz.Çocuk gerçeği bilmektedir.Başka öğrenci olsa köyde sorun yaşanabilirmiş.
Öğretmenleri bile bu anılar ile çocuklar hakkında birçok şeyi yeni öğrenmiş....
0 yorum:
Yorum Gönder